Integriteitshoogleraren bieden geen oplossing

Tegenwoordig moeten private organisaties zich bezig houden met misdaadbestrijding. Niet alleen moeten die organisaties niet zelf crimineel handelen (omkopen, witwassen, overtreden sanctieregelgeving, enzovoorts). Ook dient te worden voorkomen dat ‘facilitering‘ plaats vindt van criminele handelingen door derden. Dergelijke verplichtingen gelden zowel voor grote als voor kleine organisaties en zonder dat er wordt gekeken naar de uitvoerbaarheid.
In het financiële toezicht, met name op banken, is “integriteit” de algemene noemer geworden waaronder naleving van wetten als de antiwitwaswetgeving (waar ongeveer alle financiële voordelen afkomstig van criminaliteit onder vallen) en corruptiebestrijdingswetgeving worden geschaard.

Integriteitshoogleraren

In de kielzog van deze ontwikkeling zijn er tegenwoordig ook integriteitshoogleraren. In een artikel in ManagementScope gaat twee van dergelijke hoogleraren met elkaar in debat, waarbij opvalt dat er veel mooie aansprekende voorbeelden van non-integriteit zijn maar weinig oplossingen.

Uiteraard worden de in het artikel gebruikte essentiële begrippen (zoals corruptie) niet gedefinieerd.

De discussie gaat over de geijkte onderwerpen: organisaties mogen hun kop niet meer in het zand steken en bestuurders moeten actiever achter criminaliteit aan. Één van de hoogleraren denkt dat volledige openheid over betrokkenheid bij criminaliteit de oplossing zal brengen en wordt geciteerd met “Pas als bedrijven echt transparant zijn over corruptie, kunnen alle betrokken partijen de handen ineenslaan om het probleem aan te pakken.” Hij vindt dat alle werknemers een rol hebben bij het aan de orde stellen van misstanden. Makkelijker gezegd dan gedaan, zou ik zo zeggen.

De lezer blijft met een ongemakkelijk gevoel achter. Bestrijding van criminaliteit is niet bepaald simpel in grote organisaties, met activiteiten in veel verschillende landen met verschillende lokale situaties. Meer regels en bureaucratie zijn niet de oplossing. Mensen testen op integriteit gaat ‘m ook niet worden.

Misschien moet de mens eerst perfect worden; dan volgt de integriteit vanzelf.

Meer informatie:

  • Artikel in ManagementScope onder de titel ‘Integriteitsdebat’ met in de hoofdrollen Marcel Pheijffer, hoogleraar accountancy en Edgar Karssing, universitair hoofddocent beroepsethiek en integriteitsmanagement, beiden verbonden aan Nyenrode Business Universiteit

 

Advertenties

Over Ellen Timmer, advocaat ondernemingsrecht @Pellicaan

Verbonden aan Pellicaan Advocaten, http://www.pellicaan.nl/, kantoor Capelle aan den IJssel (Rotterdam), telefoon 088-6272287, fax 088-6272280, e-mail ellen.timmer@pellicaan.nl ||| Weblogs: algemeen: https://ellentimmer.wordpress.com/ || modernisering ondernemingsrecht: http://flexbv.wordpress.com/
Dit bericht werd geplaatst in Bestuursrecht, Financieel recht, onder meer Wft, Wtt, Fraude, witwasbestrijding, Wwft, Sanctieregels, Strafrecht en getagged met , , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s