“Koeien met gouden horens”, weer zo’n praktijkvoorbeeld van FIU-Nederland, waar niemand iets aan heeft

FIU-Nederland illustreert met een casus over accountants wederom dat de medewerkers niet begrijpen hoe zij de meldersgroepen van goede handreikingen (“guidance” in lelijk compliance Nederlands) kunnen voorzien. De casus over de koeien met gouden hoorns is sappig geschreven en gaat over een frauderende accountant, maar de fraudeur had net zo goed een zakenman, belastingambtenaar of bibliothecaris kunnen zijn.
De casus bevat geen informatie die nuttig is voor Wwft-plichtige ondernemingen en heeft slechts tot doel het nut van de Wwft-meldplicht te promoten.

Onderstaand het ongedateerde bericht dat ergens in februari 2014 is geplaatst en dat op deze plaats is te vinden, vervolgens geef ik enige aantekeningen bij het stuk.

BERICHT FIU-NEDERLAND

Koeien met gouden horens

Het was weidegebied. De koeien graasden er al jaren, maar enkele jaren geleden kwam de verdachte op het idee de weidegrond op te kopen, het in partjes op te delen om het vervolgens als bouwgrond voor recreatiewoningen te verkopen. Alleen was er geen wijziging in het bestemmingsplan maar dat wisten de investeerders niet.

De verdachte, een accountant ooit werkzaam bij een gerenommeerd kantoor, gebruikte twee vennootschappen om investeerders te werven en hun geld te innen. In zijn verkooppraatjes werden de grazende koeien, koeien met gouden horens. De aangekochte percelen zouden in zes maanden tijd 20 procent winst opleveren waarbij ook nog eens gegarandeerd werd dat de percelen aan de onderneming terugverkocht konden worden. Geen risico en torenhoge winst, wie wil dat nu niet?

Alle transacties, zowel leningen als aankopen werden bij één en dezelfde notaris verricht. Een taxateur deed de taxatie en naar later bleek, zette hij erg hoog in.

De eerste rendementen werden ook netjes uitbetaald om investeerders over te halen nog flink wat meer vermogen in de projecten te stoppen. Maar de projecten waren met de gebruikte opzet vanaf het begin ten dode opgeschreven. De ondernemingen stortten als een kaartenhuis in elkaar met faillissementen als gevolg. De gouden horens bleken amper verguld te zijn.

Veel beleggers bleven met kleine percelen onverkoopbare weidegrond achter en hun miljoenen waren verdwenen. De enigen die financieel voordeel hadden genoten, waren de accountant en enkele van zijn familieleden.

Tijdens onderzoek naar failissementsfraude kwamen in eerste instantie vierendertig gemelde transacties bij FIU-Nederland naar voren. Het betrof een variëteit aan vastgoed gerelateerde transacties vertegenwoordigende een waarde van meer dan vijftien miljoen euro.

Maar niet alleen deze transacties waren interessant. In een andere constellatie kwamen nog twee andere transacties naar voren. Ook hierbij was de accountant van de partij. Er was voor acht ton in euro’s via een buitenlandse constructie en een belastingadviseur geïnvesteerd in een vastgoed project. Dat geld was naar later bleek afkomstig van een handelaar in verdovende middelen. Via de constructie was getracht de illegale herkomst en het feitelijke eigendom te versluieren.

Na alle onderzoeksbevindingen diende de accountant zich enkele maanden geleden voor de rechter te verantwoorden.

Hij werd veroordeeld voor fraude en kreeg dertig maanden gevangenisstraf. Daarnaast was de accountant inmiddels ook persoonlijk failliet verklaard. Zijn directe familieleden ondergingen eenzelfde lot. De gemelde transacties ondersteunden het faillissementsfraude onderzoek. Bovendien kwam de verkapte investering van de verdovende middelenhandelaar aan het licht waardoor een ander opsporingsteam aan de slag kon.

AANTEKENINGEN

  • De verdachte, een accountant ooit werkzaam bij een gerenommeerd kantoor” > Waarom is dit relevant?
  • Geen risico en torenhoge winst, wie wil dat nu niet?” > Degenen die hier ingestapt zijn, hebben hun huiswerk kennelijk ook niet goed gedaan. Hebben de kopers geen adviseurs ingehuurd of zelf onderzocht hoe het zat met het bestemmingsplan?
  • Alle transacties, zowel leningen als aankopen werden bij één en dezelfde notaris verricht” > Is dat belangrijk? Is het feit dat er één notaris wordt gebruikt een indicatie voor fraude? Of beoogt de schrijver van het artikel juist aan te geven dat de notaris argwanend had moeten worden. Maar waarom dan?
  • Een taxateur deed de taxatie en naar later bleek, zette hij erg hoog in.” > En wat is hier de rol van de taxateur geweest? Was dat niet ook een fraudeur als hij niet met waardebeperkende factoren rekening had moeten houden? En waarom lieten de kopers niet zelf taxeren, zoals bij koop van onroerende zaken gebruikelijk is?
  • De enigen die financieel voordeel hadden genoten, waren de accountant en enkele van zijn familieleden” > Nou en. Wat leren we hier van? Niets toch! De zieligheidsfactor is natuurlijk mooi. Trouwens, verder op gaan alle directe familieleden het schip in.
  • vierendertig gemelde transacties bij FIU-Nederland (…) een variëteit aan vastgoed gerelateerde transacties vertegenwoordigende een waarde van meer dan vijftien miljoen euro” > Pas nu wordt het interessant, er waren kennelijk 34 verschillende transacties gemeld, naar ik aanneem door meer dan 34 Wwft-plichtige ondernemingen want het lijkt me dat er per transactie meerdere partijen betrokken zijn (zoals een bank, een makelaar, een notaris). Waarom is er dan gewacht tot er vierendertig meldingen waren? Wat mij dan interesseert: wat waren de aanwijzingen op grond waarvan de Wwft-plichtigen die meldingen hebben gedaan? Daarover rept FIU-Nederland niet.
  • De gemelde transacties ondersteunden het faillissementsfraude onderzoek” > Feel good passage, fijn om te weten dat de overheid iets nuttigs doet met meldingen van ongebruikelijke transacties.

Conclusie
Dit artikel bevat geen enkele “guidance” voor Wwft-plichtige ondernemers maar heeft alleen tot doel aan Wwft-plichtige ondernemers uit te leggen dat er nuttig werk met de meldingen wordt gedaan.

Wanneer gaat FIU-Nederland nu eens echte “guidance” geven?

Zie voor korte chronologische berichten over de Wwft deze pagina (na de introductie).

Advertenties

Over Ellen Timmer, advocaat ondernemingsrecht @Pellicaan

Verbonden aan Pellicaan Advocaten, http://www.pellicaan.nl/, kantoor Capelle aan den IJssel (Rotterdam), telefoon 088-6272287, fax 088-6272280, e-mail ellen.timmer@pellicaan.nl ||| Weblogs: algemeen: https://ellentimmer.wordpress.com/ ||| modernisering ondernemingsrecht: http://flexbv.wordpress.com/
Dit bericht werd geplaatst in Dienstverlening - juridisch financieel [advocaten, accountants, belastingadviseurs e.d.], Financieel recht, onder meer Wft, Wtt, Fraude, witwasbestrijding, Wwft en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

2 reacties op “Koeien met gouden horens”, weer zo’n praktijkvoorbeeld van FIU-Nederland, waar niemand iets aan heeft

  1. Dank voor de complimenten! (Het zou echter fijn zijn als ook de FIU dit soort berichten las.)

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s