Digitaal onrechtmatig verkregen bewijs (privé e-mail)?

Als partijen met elkaar een geschil hebben en één van partijen is op onrechtmatige wijze aan bewijs gekomen, bestaat de mogelijkheid dat dit bewijs buiten beschouwing moet blijven. Juridisch wordt dat “onrechtmatig verkregen bewijs” genoemd. In deze digitale tijden kan dit ook bij digitale inzage in e-mail of in andere digitale bestanden aan de orde komen.

In een tussenuitspraak van Gerechtshof ‘s-Hertogenbosch van 19 maart 2013, LJN: BZ5206 komt in een geschil tussen werkgever en werknemer aan de orde of de werkgever gebruik mag maken van gegevens uit het privé e-mail account van de werknemer.

Standpunt werknemer
De werknemer heeft in deze procedure bezwaar gemaakt tegen het gebruik van de door werkgever overgelegde e-mails als bewijs. Deze dienen volgens werknemer uitgesloten te worden van bewijs omdat zij onrechtmatig verkregen zijn. De werknemer heeft gesteld dat de eerste rechter ten onrechte heeft beslist dat het privacybelang van de echtgenote van werknemer, op wiens naam de e-mailaccount stond, zich niet zo ver uitstrekt dat ook derden die die e-mailaccount gebruiken door het sturen van e-mails met de strekking als de in het geding gebrachte mails, daaraan een voldoende zwaarwegend belang kunnen ontlenen, leidend tot bewijsuitsluiting in deze procedure. Voorts betoogt de werknemer dat de werkgever geen toestemming hadom in de met een wachtwoord beveiligde privé-e-mailaccount, waarin zich overwegend privécorrespondentie met banken, een makelaar, het ziekenhuis en de gemachtigde van werknemer bevindt, te kijken. Volgens de werknemer werd de account slechts af en toe zakelijk gebruikt als de zakelijke mail van werkgever niet werkte en heeft de werkgever heeft ingebroken in deze “brievenbus”. De werknemer betwist dat de e-mails op de server van werkgever stonden, dat het toen gebruikte wachtwoord door de echtgenote van werknemer is verstrekt aan de werkgever of dat zij dit op de server van werkgever had achtergelaten. De werknemer meent dat de werkgever waarschijnlijk aan het wachtwoord is gekomen door in te breken op de privécomputer van de werknemer (computervredebreuk, schending van het briefgeheim en inbreuk op de persoonlijke levenssfeer).

Standpunt werkgever
De werkgever spreekt het voorgaande tegen en beweert onder meer dat de Gmail-account zakelijk werd gebruikt en centraal stond in de bedrijfsvoering van de dochteronderneming van de werkgever.

Oordeel hof
Het hof geeft eerst de algemene regel:

Het hof stelt voorop dat het onrechtmatig bewijs in het civiele recht niet is geregeld. De vrije bewijsleer geldt. In dat kader moet in de eerste plaats de vraag worden beantwoord of het bewijs onrechtmatig is verkregen. Indien dit het geval is, is de tweede vraag wat hiervan het gevolg is en in het bijzonder of dit moet leiden tot uitsluiting van het onrechtmatig verkregen bewijsmateriaal.

Vervolgens gaat het hof in op de feiten: het hof constateert dat sprake is van een privé e-mail account en dat nog niet is gebleken dat dit account meer als sporadisch voor zakelijke doeleinden is gebruikt. Vervolgens wordt ingegaan op de vraag of de werkgever de e-mail met toestemming zou hebben ingezien, waarbij ik in onderstaand citaat voor de leesbaarheid de namen van partijen heb gewijzigd in [werkgever] en [werknemer]:

4.4.6.3. Van belang is ook nog het volgende. Vast staat dat [werkgever] zonder in 2009 gegeven toestemming van de echtgenote van [werknemer] het e-mailverkeer op de Gmail-account heeft bekeken. [Werkgever] stelt in dat verband dat [ICT manager] beschikte over het wachtwoord omdat hem dat door de echtgenote van [werknemer] ter beschikking was gesteld. [Werknemer] heeft echter gesteld dat het wachtwoord in de kerstvakantie van 2008 is gewijzigd in ‘[wachtwoord B.]’ en dat dat wachtwoord niet aan [ICT manager] is gegeven. Het aan [ICT manager] ter beschikking gestelde wachtwoord ‘[wachtwoord A.]’ gold niet meer. Ook heeft [werkgever] gesteld dat de e-mails op de centrale computer stonden en dat het wachtwoord niet nodig was om de e-mails te kunnen bekijken.

[Werkgever] heeft verder betoogd dat zij zich met medeweten en instemming van mw. [echtgenote van appellant] vaker toegang had verschaft tot de Gmail-account, dat het wachtwoord was opgeslagen op de computer van [algemeen directeur] op het [werkgever]-kantoor in Sittard en dat Windows de instellingen en het wachtwoord onthoudt. Het hof acht voor de beoordeling van de gestelde onrechtmatige bewijsgaring van belang dat vast komt te staan op welke wijze en op welk moment [werkgever] toegang heeft gekregen tot de Gmail-account. Het is aan [werkgever] daar duidelijkheid over te verschaffen en bewijs bij te brengen. Het hof merkt daarbij voorshands op dat, indien komt vast te staan dat het wachtwoord ‘[wachtwoord B.]’ aan [werkgever] door mw. [echtgenote van appellant] ter beschikking is gesteld, dit nog niet betekent dat daarmee tevens toestemming is gegeven voor het monitoren van al het e-mailverkeer dat via de Gmail-account liep.

4.4.6.4. In afwachting van de door [werkgever] in het geding te brengen nadere gegevens en het door [werkgever] bij te brengen bewijs houdt het hof een voorlopig oordeel omtrent de tweede vraag naar de uitsluiting van het bewijsmateriaal aan.

4.5. Het hof houdt tevens het oordeel aan over de vraag of de door [werkgever] overgelegde e-mails, voor zover deze zouden mogen dienen tot bewijs van de gestelde dringende reden, dat bewijs leveren. Iedere verdere beslissing wordt eveneens aangehouden.

Interessant is dat het hof beslist degene die toegang heeft verkregen tot een privé e-mail account (in dit geval de werkgever) moet aantonen dat hij deze toegang op reguliere wijze heeft verkregen. Ook buiten de werkgever-werknemer sfeer kunnen dit soort discussies spelen, dus ben ik benieuwd wat het vervolg is op deze tussenuitspraak.

Over Ellen Timmer, advocaat ondernemingsrecht @Pellicaan

Verbonden aan Pellicaan Advocaten, http://www.pellicaan.nl/, kantoor Capelle aan den IJssel (Rotterdam), telefoon 088-6272287, fax 088-6272280, e-mail ellen.timmer@pellicaan.nl ||| Weblogs: algemeen: https://ellentimmer.wordpress.com/ ||| modernisering ondernemingsrecht: http://flexbv.wordpress.com/
Dit bericht werd geplaatst in ICT, privacy, e-commerce, Procesrecht, rechtspraak en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s