Hoort het door een administratiekantoor opsturen van personeelsgegevens aan een verzekeraar te leiden tot Wft-vergunningplicht voor dat administratiekantoor?

Het is te hopen dat het nieuwe kabinet in het kader van de vermindering van de regeldruk ook iets gaat doen aan de doorgeschoten financiële toezichtwetgeving. Een illustratie daarvan is de problematiek rondom de rol van adviseurs bij het regelen van pensioen, verzekeringen en krediet.

Onlangs heeft de AFM een interpretatie uitgebracht over de vraag wanneer accountantskantoren en actuariële adviesbureaus vergunningplichtige diensten verrichten in de zin van de Wet op het financieel toezicht (Wft). Uit de interpretatie blijkt dat de AFM van mening is dat als accountantskantoren en actuariële adviesbureaus een cliënt bijstaan inzake verzekeringen, zij heel snel vergunningplichtig zouden zijn.

Welke activiteiten vallen onder de Wft? (Over bemiddelen en adviseren)

In dat verband is de primaire vraag wanneer sprake is van vergunningplichtige activiteiten. Het draait dan om het begrip “bemiddelen in financiële producten” en om adviseren.

De AFM zegt over het begrip bemiddelen dat dit betrekking heeft op het volgende:

Alle werkzaamheden die zijn gericht op het als tussenpersoon tot stand brengen van een verzekering tussen een cliënt en een verzekeraar, gelden als bemiddelen.

Wanneer een pensioenadviseur voor zijn klant offerteaanvragen verricht, de contractonderhandelingen uitvoert, of anderszins behulpzaam is bij het totstandbrengen van een verzekeringsovereenkomst, is dus sprake van bemiddelen. Dit is ook al het geval als de pensioenadviseur meer dan contactgegevens van zijn klant aan de verzekeraar verstrekt.

Hier kunnen een groot aantal vragen bij worden gesteld. Zoals: wanneer treedt een adviseur op als “tussenpersoon” in de zin van de Wft. En: wanneer is sprake van het “anderszins behulpzaam” zijn. Vreemd is dat de AFM dan zegt “Dit is ook al het geval als de pensioenadviseur meer dan contactgegevens van zijn klant aan de verzekeraar verstrekt.”. Elders geeft de AFM een toelichting op het bemiddelingsbegrip. Al te helder is het allemaal niet.

De adviserende activiteiten kunnen verder vallen onder de vergunningplicht inzake advies over financiële producten. Hierover schrijft de AFM:

Wat is adviseren over financiële producten?
Ook het adviseren over financiële producten is alleen toegestaan met een vergunning van de AFM. Dit is bepaald in artikel 2:75, eerste lid, Wft. Er is volgens de Wft, zo blijkt uit de wetstoelichting, sprake van adviseren wanneer een onderneming een aanbeveling doet voor een concreet financieel product van een bepaalde aanbieder aan een bepaalde cliënt. Een pensioenadviseur die na de beoordeling van offertes zijn klant de meest gunstige pensioenverzekering van een bepaalde aanbieder aanbeveelt, adviseert dus volgens de Wft.

Informatieverschaffing aan de verzekeraar

Zeer opmerkelijk is dat de AFM het standpunt in schijnt te nemen dat ook de verstrekking aan de verzekeraar van gegevens in verband met een pensioenverzekering (zoals personalia van werknemers, hun loongegevens), valt onder een Wft-vergunningplicht, als dit door een ander dan de ondernemer zelf gebeurt. Anders gezegd: als een dienstverlener gegevens aan de pensioenverzekeraar verstrekt, die de cliënt ook zelf had kunnen verstrekken, is die dienstverlener plotseling vergunningplichtig.

Uit de informatie van de AFM blijkt niet wat de rechtvaardiging is om onbelangrijke handelingen onder de vergunningplicht te brengen. Dat verzekeringstussenpersonen bepaalde activiteiten ook uitvoeren, mag toch geen reden zijn?

Vreemde wegen

Deze vreemde denkwijze leidt tot een aantal heel bijzondere aanbevelingen die accountants- en belastingadviesorganisaties naar aanleiding van de interpretatie van de AFM aan hun achterban doen:

  • verstrek gegevens inzake de cliënt (bijvoorbeeld gegevens van het personeel van de cliënt-werkgever) – ook al zijn ze voor een verzekeraar bestemd – alleen aan de cliënt, en laat de cliënt deze dan aan de verzekeraar geven;
  • geef geen verklaringen (bijvoorbeeld over de financiële situatie van de cliënt) af aan de verzekeraar, maar verstrek de verklaring aan de cliënt, zodat deze de verklaring aan de verzekeraar kan verstrekken;
  • vraag geen offertes op bij een verzekeraar.

Ik vind het ongelofelijk dat de ondernemers met dit soort bureaucratie worden lastig gevallen! Ook vraag ik me af of de Wft wel grondslag voor het standpunt van de AFM biedt.

Vergunningplicht hoort uitsluitend betrekking te hebben op gespecialiseerde activiteiten die maatschappelijk zo belangrijk zijn dat deze alleen door opgeleide ‘vergunninghouders’ mogen worden gedaan. Inhoudelijk advies over een pensioenverzekering valt daar zeker onder. Activiteiten die ook door de cliënt zelf uitgevoerd kunnen worden, behoren niet onder vergunningplicht te vallen.

Advertisements

Over Ellen Timmer, advocaat ondernemingsrecht @Pellicaan

Verbonden aan Pellicaan Advocaten, http://www.pellicaan.nl/, kantoor Capelle aan den IJssel (Rotterdam), telefoon 088-6272287, fax 088-6272280, e-mail ellen.timmer@pellicaan.nl ||| Weblogs: algemeen: https://ellentimmer.wordpress.com/ ||| modernisering ondernemingsrecht: http://flexbv.wordpress.com/
Dit bericht werd geplaatst in Dienstverlening - juridisch financieel [advocaten, accountants, belastingadviseurs e.d.], Financieel recht, onder meer Wft, Wtt en getagged met , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s